Blikvernauwing

Toen ik mezelf erop betrapte dat ik in de kroeg over de voor- en nadelen van de inzet van Montessori-materialen bij de rekenles zat te praten, wist ik het zeker.
Kokerzicht.
In mijn voordeel spreekt dat ik alcoholvrij bier dronk.
Op een bepaalde manier...

Vieze virusjes

Had ik mezelf net gefeliciteerd met mijn ijzersterk gestel.
Was ik overtuigd dat ik na al mijn dienstjaren onder de mensen, geen virusje meer op zou pikken.
En zie het resultaat: een dag thuis op de bank en ik taal zelfs niet naar koffie.
Een veeg teken.

Klok

Toen ik vandaag probeerde te begrijpen waarom een meisje de 'halve uren' op voorgedrukte klokken steevast verkeerd las, daagde het me ineens.
Zij vatte het bevel: 'zoek de kleine wijzer', op als 'zoek het kleinst mogelijke stukje wijzer dat je vinden kunt'.
En dat was voor haar het stukje aan het uiteindje van het kleine wijzertje, maar dan voorbij het midden van de klok, de verkeerde kant op.
Zo lees je half zes als half twaalf, als u begrijpt wat ik bedoel.
Een interessante fout.

Kattig

Toen we vanochtend de voordeur uitstapten, sprong Luisterhond onmiddellijk met alle vier de poten tegelijk een meter zijwaarts. De maffiose, zwart-witte kater van de buren werd door haar nog net ontweken.
Mijzelf zou een dergelijk overwicht, in mijn contacten met ouders, kinderen, collegaatjes en boven mij geplaatsten af en toe ook wel lijken.
De dood bleek meeverhuisd naar Isfahaan. Toen we bij school geparkeerd hadden, sprong hond per ongeluk uit de auto, in de nek van een zwart-wit yuppen exemplaar van hetzelfde onderwereldpostuur.
Het mormel boorde de klauwen diep in de natte hondenneus. Nog minstens een uur was mijn dier totaal van slag en niet in staat tot het verrichten van luistertaken.
Tussen de middag maakte ze dit goed, door gedwee mee te doen aan een fotoshoot met juf F. en mij.
Een p.r. foto voor de vertrouwenspersonen.
Misschien binnenkort op dit weblog.

Afdruk

Dit vrolijk makende stempeltje is vanmiddag gemaakt door één van de meisjes.
Al had ik het bij gebrek aan ander papier in mijn paspoort moeten afdrukken: ik was niet naar huis gegaan zonder.

Attent

Laatst brak mijn juffenstoel doormidden. Een attente scholiere legde dit reclamefotootje op mijn tafeltje. Bedankt! Maar ik had al een bestelling lopen.

Afdaling

Met de nieuwe juf K. aan kop en mijzelf in de achterhoede, marcheren we met de groep van gymzaal terug naar schoolgebouw.
Ik roep als oude rot luidkeels de aanwijzingen.
'Rechts. Links. Ho, er blijft er een achter.' Als we de laatste oversteek maken, ga ik er blind van uit dat zij wel weet dat we inmiddels bij ons eigen blok zijn aanbeland. Ik roep: 'rechtuit nu!'.Ik zie namelijk maar een rechtuit: via de laatst overgebleven stoep. Zij vat het bericht anders op en begint aan de afdaling een garage in.
Meisje J. jubelt: ' hier staat onze auto ook!' Het uiteenvallen van onze groep wordt ons bespaard.
Gelukkig sluiten de deuren zich niet net nu automatisch.

Zelfcorrectie

Vandaag schreven de kinderen zelf een tekst. Ik vroeg ze strepen te zetten onder de woorden waarvan ze het gevoel hadden dat er iets 'mis' mee was. Dit leverde veel goed onderstreepte fout-spellingen op. Mooie halfgoede antwoorden.

Ongekuiste juffentaal

Volgens één van de moeders heeft haar dochter me op een dag horen mompelen: 'Ik pak dit helemaal verkeerd aan, ik loop me op te fokken. Ik kan beter iets anders verzinnen.'
Daar zou je op een school met een op bastaardvloeken doorspit woordenboek niet mee aan hoeven komen: een juffrouw die zulke taal uitslaat. Gelukkig woon ik in de Randstad.

Munt

Een hand op mijn arm: 'juf, gaat u wel eens naar de Efteling?'
'Nou, nee jongen, eigenlijk nooit.'
'Het is daar leuk hoor! Ze hebben een ezel en daar komt geld uit. Kijk maar!'
Vlak voor mijn ogen zwaait hij een fikse munt heen en weer. Hoe vindt zo'n valse schijf zo soepel zijn weg door een sprookjesezel...

WW

Vroeger zou geen juffenhaar gepiekerd hebben over het aangaan van enige vorm van sociaal contact met een 'moeder'.
Het sporten met de door de school gesponsorde lidmaatschapskaart van de fitness-club heeft hier verandering in gebracht. Met ouders zweten op naast elkaar geplaatste aan de grond genagelde fietsjes verbroedert. Wij hamsters, die op een lopende band gelijke tred proberen te houden, beginnen allicht een lichaams-georiënteerd gesprek.
Zo komt het dat ik morgen mijn eerste afspraakje ooit met een ouder heb.
Wij gaan mekaar zien; bij de WeegWorstjes.

Besjes

Alle rapporten zijn weer geschreven.
Ik ervaar de resultaten van de kinderen voor een deel ook altijd als mijn eigen resultaten als juf. Een confrontatie.
Bovendien stel ik me de kinderen steevast als mummelende besjes in een verre toekomst voor. Of ze nou 'goede' of 'slechte' leerlingen waren, ik wil dat ze het rapport dan nog steeds in hun bezit hebben. Er af en toe met weemoed in bladeren.
Dus die lat ligt hoog.

Lijm

Goed nieuws voor alle ouders die een diepe wrok jegens juf koesteren i.v.m. lijmvlekken in net nieuwe kinderkleren.
Hedenmiddag lukte het haar, met de zo karakteristieke bibberhanden, nieuwe lijm in in rotten van vier wachtende flesjes te schenken. Opgelucht haalde zij adem. Zoals vaker iets te vroeg.
Twee flesjes besloten om te vallen en een gecoördineerde charge uit te voeren richting broekspijpen en goeie schoenen.
Een jufonwaardige uitroep schalde luidkeels door het verlaten lokaal.
Collega's adviseerden: 'de benen niet te dicht langs elkaar te laten schuren want dan verspreidt die lijm zich'.
Uitstekend advies.
Voor een gratenpakhuis.

Neus

Naast me op het krukje zit de keurig verzorgde jongen.
Strak in de kleren, haar volledig in de gel, bril op het puntje van de neus.
Het is een gewichtig moment, we gaan zijn al torenhoge leesniveau opnieuw bepalen.
Ik leg de benodigde papieren voor ons neer, zeg 'start' en druk de stopwatch in.
Drie zinnen gaan zoals altijd adembenemend goed.
Dan moet hij drie keer niezen. Bij de derde nies landt de volledige inhoud van zijn verkouden kinderneus op mijn scoringslijst.
We krijgen allebei de slappe lach, maar ik word ook een beetje misselijk.
Dat vergeeft hij mij grootmoedig.

Haar

'Zeg juf, ik heb op je weblog gekeken. Er zat een foto bij met gek veel haar overal om je hoofd. Hoe kan dat?'
'Ja jongen, dat zal ik uitleggen. Die foto is genomen toen ik nodig naar de kapper moest.'
'Oh, ja...'

Pech

Stel je bent zeven en je leeft hartstochtelijk naar je achtste verjaardag toe.
Je informeert of de juf er op vrijdag, de grote dag, zelf wel zijn zal, want als dat niet zo is, verzet je dat feestje uiteindelijk toch maar liever.
's Nachts lig je te denken aan wie je allemaal zult vragen op je kinderpartijtje.
Dan komt de donderdag en je gaat je koud en geeuwerig voelen. Je laat zelfs naar huis bellen dat ze je moeten komen halen. Er is dan óf sprake van een geval van koudwatervrees. Of van hoogst ongelegen getroffen zijn door de griep.
Hopen maar dat ze morgen gewoon komt opdagen.

fantasiehuis

Mazzel

Voor ik naar school ga spuit ik altijd wat First op mijn polsen en wat Chanel no.5 in mijn hals. Weinig moeite en toch steeds een frivool gevoel. Marilyn Monroe droeg immers ook verschillende parfums tegelijk?
Vandaag rook de klas alsof ik hedenmorgen dolgedraaid was en de totale Douglas op mezelf had leeggespoten. Wantrouwend stak ik mijn neus herhaaldelijk diep in eigen juffendécolletee. Ik werd licht misselijk.
Een kind kreeg medelijden en sloeg door. Ze zou het dan maar meteen zeggen. Ze had stiekem de parfumfles van haar moeder geplunderd.
Het deed me denken aan de keer dat mijn eigen dochter mijn gouden oorbellen met de diamantjes naar de kleuterschool had aangedaan. Eén van die belletjes ligt misschien na twintig jaar nog immer verstoppertje te spelen in de zandbak van de 1e Montessorischool.
Zo gezien had de moeder van dit meisje mazzel.

Bijschrift met interpunctie

Bij het nakijken van de CITO-test kwam ik deze verontschuldiging tegen.
Bij alle wat ingewikkelder redeneersommen had deze kleine toetsenmaakster een alles verklarende zin naast de opgave gekrabbeld.
Dit was de enige daarvan met ook nog eens puntje, puntje, puntje.
Wat bedoelt ze daarmee?
Het staat er zo geheimzinnig.
Zou het zijn: kijken of de juf erin trapt?
Maar dat is te weinig subtiel.
Ik hou het op: het is in het leven nou eenmaal vaak niet anders.

Stoel

Mijn ouders hadden vroeger een volkstuin. In de tuin naast die van ons, kwam zomers soms een dikke, vriendelijke dame op visite. Zodra zij zich nestelde in één van de houten strandstoelen van onze 'tuinoma', lagen wij, de kinderen, in dekking achter een aalbessenstruik, om de altijd eendere verdere ontwikkelingen ademloos af te wachten.
Hopla: met de mollige, zomers blote beentjes in de lucht, belandde de dame steevast in het gras. Oma durfde pas te mopperen als haar vriendin weer weg was. Bij elk nieuw bezoek bood ze haar even hoffelijk een vers te mollen strandstoel aan.
Inmiddels zelf tot volle dameswasdom gekomen, viel me van de week op, dat mijn stoel zo akelig kraakte.
'Zeker omdat je te dik bent', zei zo'n snotneus van tegenwoordig, die niet eens meer de moeite neemt zich achter bijvoorbeeld een kastje te verschuilen.
'Welnee kind', pareerde ik alsof mijn neus bloedde, die stoel is in een hele dure zaak gekocht toen ik al net zo dik was als nu, die stoel is prima, een beetje olie en hij gaat weer jaren mee.'
Inmiddels staan er twee stukken stoel achterin de auto. Hoe is het mogelijk dat ik die dikke stalen stang doormidden heb gekregen! Straks ga ik langs bij de dure winkel. Ik ben voornemens hun ondermaatse product met de grond gelijk te maken. De eerste verkoper die over gewicht begint, kan de wind van voren krijgen. Ik voel een enorme welsprekendheid opkomen.
Een prettig idee voor als ik zelf naar binnen durf.